E-mail

szaboojj@gmail.com

 
Menü
 
PREZENTÁCIÓK
 
Tanulmányok
 
Erődítés történet
 
Kárpáterődítések
 
Het verdedigingsstelsel van het Koninklijk Hongaars Leger in de Oostelijke Karpaten
Het verdedigingsstelsel van het Koninklijk Hongaars Leger in de Oostelijke Karpaten : De lokale afdelingen van het fortificatie hoofdkwartier

De lokale afdelingen van het fortificatie hoofdkwartier

  2008.01.07. 18:21

De bouw van de forten was de taak van de lokale afdelingen. Er werd speciale aandacht besteed aan de forten want het front kwam dichterbij en er restte de bouwers steeds minder tijd. Aan het einde van 1942 handelden vele artikels over de snelle maar kwalitatieve bouw van de forten in het Hongaars Militair tijdschrift.

Er was algemeen aangenomen dat één jaar volstond voor de afpaling van de forten, één jaar voor de voorbereidende werken en nog één jaar voor de werkelijke bouw. Er bestond geen twijfel over dat de tijd voor de bouw van de permanente forten veel korter zou zijn dan voorzien was voor de oorlog. Zelfs als er geen jaren meer beschikbaar waren voor dit werk konden we als het meezat toch over een aantal maanden beschikken. Een goede organisatie, meer dan voldoende machinerie, en ook de toepassing van de vereenvoudigde standaardconstructies was noodzakelijk om de forten geschikt voor hun taak te maken, zelfs in deze omstandigheden.

 

         Eén van de pilaren van het snelle en deugdelijk werk was de goed georganiseerde Fortificatie Afdeling. Jonge, flexibele, maar reeds ervaren genie officieren werden als hun bevelhebbers aangesteld. Om het werk continu te laten voortgaan was het personeelsbestand van de afdeling nooit minder dan zeshonderd tot duizend man. De delen van de Fortificatie Afdelingen waren zorgvuldig samengesteld.

 

         De bureelbenodigdheden werden vervoerd in de bureelwagen.  In de stalen brandkast van de bureelwagen waren verschillende tekeningen van verschillende constructies opgeborgen zodat eens de plaats van de bouw bepaald, de plannen simpel konden overgetekend worden. Op deze wijze werden de tijdsverslindende plan- en tekenfases tot het minimum herleid.  De plannen voor de bekisting en ijzervlechtwerk waren aan de tekeningen aangehecht. Er waren tevens geschreven en getekende richtlijnen, schrijfmachines, lampen, kaarsen, lucifers, instrumenten, kopieer- en drukkerijmachines, universele instrumenten, een simpele wegenkaart en een tent voorradig in de bureelwagen.

 

         De instrumenten in de vrachtwagens waren als volgt geselecteerd: gereedschap voor het grondwerk (met een reserveset) voor negenhonderd man, timmermansgereedschap voor dertig man, steenkappersbeitels voor vijfenveertig man, pikhouwelen voor zestig man, gereedschap voor achttien isolatoren, gereedschap voor dertig gewapend betontechnici, zes smeden en zes voegers. Al deze gereedschappen waren geladen op een grotere zestons vrachtwagen en twee kleinere  drietons vrachtwagens. Een groot dekzeil hoorde ook bij de lading van de vrachtwagens, bruikbaar voor verschillende taken: bescherming van het materiaal gedurende het transport; als tent of als bescherming tegen de regen bij het gieten van het beton.

 

         Gewoonlijk was er één grote steenverbrijzelaar met een dagproductie van  90mł of twee kleinere voor 15 mł, één betonmixer van 250 tot 270 liter per dag of twee kleinere van 150 tot 170 liter per dag (niet altijd aanwezig), twee liften aangedreven door twee generatoren, een motorpomp, een mechanische pomp, watervoorziening met buizen en afkoppelbare watertanks;  drie windturbines met motor en ventilatieschacht; metaalsnijders, lasapparatuur; acetyleen ontspanner, zuurstofflessen aanwezig in het bouwmateriaal. Twee auto’s verzekerden de bewegingsvrijheid van de commandant en de ingenieurs. Een halftons vrachtwagen vervoerde het eten.

 

         Als snelle en goedkope oplossing voor het verblijf van de manschappen beschikte elke lokale afdeling over drie tot vier demonteerbare barakken die per trein konden vervoerd worden zodat de verloren tijd voor de bouw van de verblijven tot een minimum herleid kon worden. Met behulp van dit materieel konden de afdelingen negentig tot honderd vestingelementen bouwen, waarvoor ze per element vijfentwintig tot dertig kubieke meter beton gebruikten, namelijk voor het afsluiten van één vallei in de diepte of van twee tot drie naburige valleien vanaf één plaats.

 

         Het verloop van de werkzaamheden was zo geregeld dat elke onafhankelijk werkende groep aan vijfentwintig tot dertig elementen werkte onder leiding van een ingenieur of een bouwmeester. De verschillende groepen van elk team werkten steeds aan dezelfde fase van het werk en deed zodoende veel ervaring op. Deze organisatiemethode zorgde voor een zodanige wijze van bouwen aan de vestingelementen alsof zij aan de lopende band zouden gebouwd zijn. Er was slechts één verschil. In dit geval was het niet de band maar de mensen die van plaats naar plaats verhuisden. Daarbij werd er voor gezorgd dat door het snelle werken de kwaliteit niet verminderde.

 

         Deze werkwijze ging niet altijd van een leien dakje. Kalman Bajor, Majoor buiten dienst, die de leiding had over de bouw van drie valleiblokkades in de vallei van de Nagy-Szamos en de Ilva kon accurate gegevens  weergeven over de bouw van de valleiblokkades. Hij herinnert het zich als volgt(63).

 

         “ In die tijd was de financiële situatie van ons land noch van  ons leger verre van zo rooskleurig, dat we iets zoals de Maginot-lijn hadden kunnen bouwen. Dus, allereerst en voornamelijk werd het zogenaamde Fortificatie Hoofdkwartier opgericht, met het militaire en technisch plan van de fortificatie van de Karpaten als opdracht. Dus de operationele planning en de tekeningen werden samen opgemaakt.

 

         Het Fortificatie Hoofdkwartier was een militaire organisatie die een ruim gebruik maakte van burgerlijke werknemers.  Mijn mensen waren haast allen burgerarbeiders uit de bouwnijverheid. Slechts een tiental van hen waren militairen, de ordonnansen en de chauffeurs inbegrepen.

 

         Het Fortificatie Hoofdkwartier kreeg een raamopdracht om de werken te beginnen. In die tijd was onze munt nog de Pengo. Ik kreeg miljoenen Pengo tot mijn beschikking. We waren jong en onervaren maar ik ben er van overtuigd dat we goed werk verrichten.

 

         Het idee van een fortensysteem ontstond in 1940, maar in 1941 werden reeds de eerste stappen voor de bouw ondernomen. In die periode kwam ik bij het Fortificatie Hoofdkwartier, ik was aangesteld  voor de job samen met nog vele andere genie officieren. 1941 was gewijd aan het maken van plannen en experimenteren. De bouw zelf begon in 1942 op grote schaal.

 

         De Stafchef van het Fortificatiehoofdkwartier was Erno Pacor, een intelligent mens en een uitzonderlijk soldaat. Hij leidde het eigenlijke werk.

 

         Apart van ons was de staf samengesteld uit hogere stafofficieren, toegewezen aan het Hoofdkwartier vanuit de verschillende wapens, hoofdzakelijk van de infanterie. Zij vervolledigden de gedetailleerde vestigingen. De principes van de bouw van de fortenlijn werd gegeven door de Generale Staf van het Koninklijk Hongaars Leger maar zij moeiden zich niet met de uitwerking van de details. Dat was onze taak. De bouw werd overal geleid door genie officieren.

 

         Zoals ik reeds vermeldde, was een groot aantal burgers tewerkgesteld bij de staf van het Fortificatie Hoofdkwartier. Deze technici ontwierpen de fortelementen welke als vallei blokkade bestemd waren. Zij ontwierpen eveneens de houten barakken voor de soldaten. Deze barakken waren meer dan noodzakelijk, reeds van bij de aanvang, aangezien de valleiblokkades gebouwd werden in onbewoonde streken en de arbeiders toch ergens moesten slapen. Deze houten barakken werden later de verblijfplaatsen van de fortsoldaten.

 

         Drie Fortificatie Groepen werden opgericht in het kader van het Fortificatie Hoofdkwartier. De Fortificatie Groepen hadden Fortificatie Afdelingen welke instonden voor de eigenlijke fortenbouw. Ikzelf was commandant van de Fortificatie Afdeling nummer 9 in de zogenaamde  “Hals van Beszterce” (64).

 

         Het concept was dat de valleien zouden afgegrendeld worden door valleiblokkades. In 1963-44 was deze opvatting uitgebreid tot het plan om een ononderbroken defensieve lijn te bouwen, maar dat was onze opdracht niet. Toen werden eenheden dwangarbeiders aangevoerd en deze bouwden de forten te velde. Ik weet niet hoeveel van deze forten te velde gebouwd zijn maar hun originele bedoeling was het omzeilen van de valleiblokkades te bemoeilijken. Na de oorlog heb ik een man ontmoet die in een fort compagnie gediend had. Hij vertelde me dat de Russen op geen enkele plek de fortenlijn konden doorbreken. De reden waarom het gehele concept faalde was dat het omsingeld geraakte. Rekening houdend met de militaire techniek van die tijd, ben ik ervan overtuigd dat het een goed verdedigingssysteem was en als de Roemenen niet ten onder waren gegaan, hadden de Russen er nooit door kunnen breken. Niet dat ze het niet hadden gekund, maar omdat een doorbraak het offer van zoveel levens en materiaal als nodig ervoor, niet waard zou zijn.

 

         In 1941 ging ik eerst naar Borsa. Dit dorpje ligt noordelijk van de rivier de Szamos. Op dat ogenblik waren de bouwwerken reeds aan de gang. De fortelementen waren gebouwd door private aannemers welke uit Kolozsvar kwamen. Uiteraard kwam het Fortificatie Hoofdkwartier er op uit dat deze oplossing zeer gecompliceerd was en extreem kostelijk. Ook toen moesten aannemers duur betaald worden. Daarbij waren deze bouwsels opgericht op plaatsen welke slechts met grote moeilijkheden door het transport bereikbaar waren waardoor de kostprijs nog eens in grote mate steeg.

 

Dit alles was voor mij een goede oefening als genie officier. Aan de universiteit leerden we landmeterij, wegenbouw, spoorwegaanleg, enz., maar niets wat ons kon helpen bij ons werk in de Karpaten. Gelukkig ontmoetten we excellente technici die in dienst waren bij de burger aannemers  en we hebben veel van hen geleerd.

 

         In de winter van 1941 werd ik overgeplaatst naar Nagyilva waar ik chef werd van de afdeling. Hier bouwden we de dalversperring zonder privé aannemers en dus aan een veel lagere kostprijs. Het enige wat we van het hoofdkwartier kregen waren de tekeningen van de bunkers. We kregen verschillende typetekeningen voor de bouw van de kazernes en selecteerden diegene, die ons het best geschikt leek en bouwden deze zelf. Dit werksysteem was ingevoerd in 1942.  Het kwam er op neer dat een kleide militaire staf alles dirigeerde, zonder bouwvakkers. Wij zelf wierven de burgers, technici en bouwvakkers aan voor de bouw.

 

         Het Groepshoofdkwartier bestelde de nodige voorraden voor de bouw: cement, rivierzand, betonijzers, enz.. Overeenkomstig onze vraag wierf het Groep Hoofdkwartier ook de technici en experts aan.  Soms, maar niet echt veel, werden ook reserve officieren toegevoegd.

 

         De Fortificatie Afdeling was volledig onafhankelijk, met een uitzonderlijk grote actieradius. We konden beslissen over oproepingen, ontwapening. We konden de demobilisatie van iemand die voor ons noodzakelijk was tegenhouden. Dit was een zeer efficiënt disciplinair systeem.  We moesten de lonen van de burgers betalen, en dit was niet gering. Zes tot zeven ingenieurs, een bouwkundig ingenieur en verschillende honderden arbeiders werkten gewoonlijk voor mij.

 

         De lonen die wij betaalden waren toen zeer hoog. De uurlonen bedroegen 1Pengo 10 Fillers tot 1Pengo 30 Fillers. In Pest kon men toen in het restaurant een volledige maaltijd krijgen voor 1 Pengo. Dit was het uurloon van de gewone arbeiders, de foremen en de ingenieurs ontvingen een veelvoud hiervan. Daarbij hadden ze gratis logement, ik geef toe, in barakken, maar in de bergen daar was het best daarin uit te houden. We woonden er ook samen met ons gezin, van de lente tot de herfst.

 

         Er diende veel grond verzet te worden, dus hadden we een grote behoefte aan arbeidskrachten. De rekrutering ervan ging gewoonlijk als volgt: ik ging naar Bekes en Csongrad en maakte een overeenkomst met enkele foremen die het werk begonnen met een vijftien ŕ twintig arbeiders op de aangegeven plaats en aangegeven tijdstip. (65) Zij ontvingen de lonen in één keer en verdeelden ze onder elkaar.

 

         Daar het terrein over het algemeen rotsachtig en met stenen bezaaid was had ik een specialist in het verwijderen en vernielen hiervan aangeworven. We hadden ook vele andere gespecialiseerde arbeidskrachten nodig: ijzervlechters, elektriciens, timmerlui. Hun hulp was voor ons onmisbaar. De bestelling van het hout was mijn verantwoordelijkheid; niet die van het groepshoofdkwartier.

 

         Dit is in grote lijnen een beschrijving van hoe  de bouwwerken  van de Arpad-lijn er uit zagen. Ik moet er bij vertellen dat mijn perceptie terugslaat op dat deel dat ik zelf gezien heb; dat deel waaraan ik zelf heb deelgenomen. Het is niet uitgesloten dat er ook duidelijk verschillende organisaties bestaan hebben”.

 

         Er hebben inderdaad ook andere systemen bestaan. In 1944 bevond het front zich aan de voet van de Karpaten. Op dat moment waren er reeds vele arbeiderseenheden. Als de nood aan de man kwam, als iets zeer snel diende gebouwd te worden, dan werd eveneens de hulp van de lokale bevolking ingeroepen. De afdelingen van het Fortificatie Hoofdkwartier onderbraken het werk niet; tot op het laatste moment werden forten gebouwd. Er waren geen machines of vrachtwagens meer. Dr. Istvan Mago diende als soldaat eerste klas in de afdeling van Gyimeskozeplok. Hij herinnert zich de verwarde toestand van die gevaarvolle dagen als volgt (66):

 

         “Op 31 maart 1944 sloten alle scholen van het land hun deuren. Ik was student in de achtste klas (laatste cursusjaar) in de Peter Andras Calvinistische middelbare school te Szegalom. Het examen was aan de gang. Op 27 april 1944 werd ik meerderjarig. Een paar weken later kwamen de oproepingen voor de onderhoudswerken aan het vliegveld van Kunmadaras. Wij, Hongaarse burgers meenden dat dit niet correct was. De stiefbroer van een van mijn klasgenoten ( Joszef Muzsay, gepensioneerd, voormalig hoofdfysicus van een hospitaal in Salgotaryan) Luitenant Kolonel Andras Muzsay diende in het Fortificatie Hoofdkwartier. Mijn klasgenoot vroeg zijn hulp en op die wijze kregen we een oproep om onmiddellijk naar Gyimeskozeplok naar de bouwplaats te vertrekken van de zestiende Fortificatie Afdeling van de derde Groep Fortificatie Hoofdkwartier op het eind van mei 1944.

 

         De bouwplaats te Gyimeskozeplok lag op de rechteroever van de stroom de Hidegseg, vlak aan de monding van de Rivier Tatros, vlakbij de hoofdweg en de spoorweg. De commandant was Ingenieur Vaandrig Gyula Lazar, zijn adjunct was Ede Fodor, Sergeant, voorgedragen voor promotie. De managers waren Kaiser en Benko, bouwheren. De chef technicus noemde men Szep. De arbeidersploeg was samengesteld uit bouwvakkers uit Csongrad en zigeuner dwangarbeiders, voornamelijk afkomstig uit Csenger, sommigen uit Kozeplok en Hidegseg.

 

         De taak van mijn vriend bestond uit de dagelijkse controle en appel van het personeel en de mijne bestond uit de controle van het gereedschap. Ik had te maken met voedsel voor de mensen en voeder voor de dieren, explosieven (paxit) en bouwmateriaal (cement, betonijzer). Het hout kochten we van de LOMAS zagerij.

 

         De bouwplaats reikte van aan het bovendeel van Kozeplok tot aan de rotsen onder het spoorwegviaduct van Felsolok. Onze basisopdracht bestond uit het bouwen van een veldversterking, namelijk een veelhoekig loopgrachten systeem met daarin geprefabriceerde bunkers, geschikt voor het opstellen van zware of lichte machinegeweren.

 

         We bouwden ook constructies uit gewapend beton met dikke muren, pantserdoorborende posten voor het uitvoerend personeel, voor de kanonnen en voor de munitie. Ook bouwden we bunkers voor de infanterie op de barricaden, een eerste hulppost met medische instrumenten en verbanden. De eerste hulppost beschikte over  een tiental britsen. We bouwden ook een tankversperring in de vorm van haaienvinnen, draadversperringen met vier tot zes rijen, vastgemaakt in het gewapend beton met stalen palen. De steunmuren op de flanken van de tankversperringen werden ook door ons gebouwd.

 

         Een zogenaamde “Servische barricade”,  vervaardigd uit spoorwegrails en staaldraad, stond aan het kruispunt van de tweede barricadelijn  te Felsolok met de hoofdweg. Ze kon geopend en gesloten worden en was juist breed genoeg voor één voertuig.

 

Een tot twee maal per week arriveerden de voedselpaketten:

 

ˇ        leger broodrantsoen (67) één per persoon voor twee dagen,

ˇ        koffie, ˝ maat per persoon per dag

ˇ        gerookt spek

ˇ        gerookt varkensvlees

 

De” bewapening” van de afdeling bestond uit twee 9 mm pistolen.

         Een fort compagnie van het 32e grenswachtbataljon en een gendarmerie buitenpost waren gestationeerd in de Gyimesy doorgang bij Kozeplok.

 

         Er was geen contact met het werkkamp van de universiteitsstudenten welke ondergebracht waren in Finse houten tenten tussen de twee fortenlijnen (ongeveer ten getale van een compagnie); toch niet op mijn niveau. Het werkkamp hoorde toe aan het hoofdkwartier van de fort compagnie. Commandant was kapitein Joszef Papp.

 

         De inspecteur en controleur van onze afdeling was Kapitein Makai in Tusnadfurdo en in Gyergyoszentmiklos ,Luitenant Kolonel Erchegyi.

 

         In Kozeplok was geen perron, hierdoor konden de treinwagons enkel te Gyimesfelsofok afgeladen worden. Cement, geperst stro, rollen prikkeldraad arriveerde constant. Het transport werd uitgevoerd met 22 “nationale communicatiemiddelen” (kar + 2 paarden) opgeëist in de naburige dorpen.

 

         Op het moment van de Roemeense “ommezwaai” was de toestand van de bouw als volgt:  de binnenste rij antitank versperringen was nog niet dicht gemaakt. Onder de spoorwegbrug van Felsolok was de bouw van de gewapend betonconstructies nog aan de gang.

 

         Het bombardement van de Ploesti raffinaderij, het trillen van de vensters en het licht dat wij bij nacht konden waarnemen van achter de bergen kondigde ons de nadering van het front aan. Het spoorwegverkeer werd drukker, de modernste gepantserde voertuigen, jachtpantsers, vrachtwagens rukten uit, niets kwam terug.

 

         Er ontstond verwarring bij het materiaaltransport. In plaats van voedsel en cement zagen we slechts geperst stro binnenkomen. We werden ook bewapend: mauser repeteergeweren gefabriceerd in 1943 en munitie. We hoorden altijd verhalen over het gevaar van de partizanen, maar zagen er geen enkele.

 

         De bouw ging gewoon verder. Het grootste probleem was de afdamming met haaienvin- vormige tankversperringen in de twee snelstromende rivieren, de Tardos en de Hydegseg.

 

         De Roemenen vielen binnen op 23 augustus. We moesten het bouwterrein verlaten en ons naar de fortificatiegroep in Gyergyoszentmiklos begeven.

 
Naptár
2017. Augusztus
HKSCPSV
31
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
01
02
03
<<   >>
 
Számláló
Indulás: 2005-12-26
 
A MAG TV FELVÉTELEI
 
The Árpád- Line
 
English version
 
De Arpad Lijn
 
Nederlandse
 
Publikationen
 
Studiums
 
Bejelentkezés
Felhasználónév:

Jelszó:
SúgóSúgó
Regisztráció
Elfelejtettem a jelszót
 
Linkajánló

www.bunkermuzeum.hu

www.klkf.gportal.hu

www.bazsalicska.gportal.hu

www.varak.hu

 

Gyere és nézd meg a lovas és állatos blogom.Különbözõ érdekes történetekkel és sok friss blogbejegyzéssel.Jó nézelõdést!    *****    Ünnepi minijáték vár rád! Kattanj rá, küldd be a megoldást, és NYERJ! =)    *****    Az ASZTRO-suli mindenkit Szeretettel vár. Tanuld meg az asztrológiát a saját horoszkópod elemzésével -TELJESEN INGYEN!    *****    A csillagjövõ asztrológia portálon akció! Születési horoszkóp + 3 év elõrejelzés + Párkapcsolati elemzés 2000 Ft. katt!    *****    Szereted a humort, jó zenéket? Szeretnél ilyen mûsorban részt venni? Keress oldalamon!    *****    "Revealing the truth is like setting a match on fire. It can bring light or set your world on fire." | PROJECT D.C.    *****    PROJECT DC egy futurisztikus-disztópikus SZEREPJÁTÉK! Bármikor szívesen látjuk a csatlakozókat!    *****    Ne maradj le semmirõl, értesülj elsõ kézbõl a Selena Gomezzel kapcsolatos hírekrõl! Hat éve várja a látogatókat az oldal    *****    Református exmisszus-gyakornok, jégkorong, izomautók, rap zene. Igen, ez mind én vagyok! Hogyan? Nézz be és megtudod! :)    *****    Szeretsz írni? Lenne egy jó témád, amit megosztanál másokkal? Akkor kattints, és nyerj egy vendégposztot nálam! :)    *****    Kedveled Ian Somerhaldert? Odáig vagy a szépséges színésznõért, Nina Dobrevért? Kattints! Nem csak TVD rajongóknak!    *****    Szeretsz filmet nézni? Akkor itt a helyed! Nézz filmet facebook messengeren. Klikk ide!!!!    *****    MAYFLOWER / egy májusban született lány blogja / MAYFLOWER / egy májusban született lány blogja / MAYFLOWER    *****    DESIGN KÉSZÍTÕT KERESEK! 100 KREDIT ÉS MEGJELENÉS JÁR ÉRTE! DESIGN KÉSZÍTÕT KERESEK! 100 KREDIT ÉS MEGJELENÉS JÁR ÉRTE!    *****    ***Egy blog. Egy lány. Egy élet.*** Ðzsí blogol. *G-PORTÁL KÖZÖSSÉGMENTÉS ugyanitt. Ha hiányzik a régi közösség.*BLOG***    *****    Furry Fandom | Antropomorf Állatok | Furry Fandom | Antropomorf Állatok | Furry Fandom | Antropomorf Állatok    *****    Nézz filmet facebook messengeren!!!! Klikk! Klikk!    *****    ONMYMIND \\ EGY ÁTLAGOS SRÁC BLOGOL MINDENRÕL AMI ESZÉBEJUT \\ ZENE, CIKKEK, KRITIKA? KATTINTS ÉS OLVASS MOST KEDVEDRE    *****    **********Rengeteg AKCIÓ! Vegyszermentes kozmetikmok és bio mosó és tisztítószerek, munkalehetõséggel! ***********    *****    OKTATÁS INGYENESEN az ASZTRO-suliban, Asztrológiai tanácsadás BECSÜLET KASSZÁS alapon! Fordulj hozzám bizalommal!